Wojskowy Instytut Techniki Pancernej i Samochodowej uczestniczył w opracowaniu modułowego systemu minowania narzutowego z lekką miną uniwersalną OGNIK. Rozwiązanie po raz pierwszy zaprezentowano podczas tegorocznego Międzynarodowego Salonu Przemysłu Obronnego w Kielcach.

Projekt powstał we współpracy z Wojskowym Instytutem Techniki Inżynieryjnej oraz spółkami należącymi do Grupy Kapitałowej PGZ: Wojskowymi Zakładami Lotniczymi Nr 2 S.A. i Zakładami Chemicznymi „NITRO-CHEM” S.A.

OGNIK odpowiada na potrzeby współczesnego pola walki, wymagającego mobilności, szybkiego reagowania i elastycznego dostosowania uzbrojenia do rodzaju zagrożenia. Sercem systemu jest lekka mina uniwersalna o modułowej konstrukcji, wykorzystująca sensory dotykowe i bezdotykowe. Może zostać wyposażona w różne zapalniki, m.in. odciągowy, sejsmiczny i magnetyczny oraz wymienne głowice: przeciwpiechotną, przeciwpancerną lub termobaryczną. Taka modułowa budowa ułatwia zmianę konfiguracji i dalszą modernizację systemu. Miny mogą być rozmieszczane ręcznie, z pojazdów lądowych oraz za pomocą załogowych i bezzałogowych platform powietrznych. Pozwala to tworzyć zapory również w trudno dostępnych rejonach, ograniczając narażenie żołnierzy. Po rozmieszczeniu mina samoczynnie przyjmuje właściwe położenie, zapewniające możliwość skutecznego oddziaływania na wybrane rodzaje celów.

WITPiS wniósł do projektu specjalistyczne kompetencje w zakresie wojskowej techniki lądowej, mobilności oraz integracji systemów przeznaczonych do działania w wymagających warunkach operacyjnych.

„Projekt OGNIK pokazuje potencjał wynikający ze współpracy wojskowych instytutów badawczych i krajowego przemysłu obronnego. Połączenie wiedzy, doświadczenia oraz specjalistycznych kompetencji partnerów pozwoliło stworzyć rozwiązanie odpowiadające na rzeczywiste potrzeby Sił Zbrojnych RP. Dzięki modułowości, mobilności i możliwości integracji z różnymi platformami OGNIK wpisuje się w realia współczesnego pola walki” – podkreśla płk dr inż. Michał Ceremuga, Dyrektor WITPiS.

Projekt potwierdza, że współpraca wojskowych instytutów badawczych ze spółkami Polskiej Grupy Zbrojeniowej pozwala tworzyć nowoczesne rozwiązania odpowiadające na aktualne potrzeby Sił Zbrojnych RP. Przyczynia się również do rozwoju krajowych kompetencji technologicznych i wzmacniania potencjału obronnego państwa.